EEN CREATIEF  UITLAATKLEPJE

 

 

        

 

 

.....is nooit hetzelfde als bijvoorbeeld de bijsluiter van een medicijn. Zo'n bijsluiter geeft exact weer wat er bedoeld wordt met de pil/het drankje. Een creatief iets is niet zo'n exacte weergave van iets. Makkelijk te lezen is het heel vaak ook niet. Ja, de woorden kunnen we snel lezen, maar de inhoud vergt soms wat meer inlevingsvermogen...meer dan het inlevingsvermogen die de bijsluiter van een pil vraagt. 

Exacte weergaves van dingen( b.v. een goede pillenbijsluiter), hebben weinig last van onbegrip. Creatieve weergaves van gebeurtenissen e.d., hebben daarentegen een verhoogd risico voor onbegrip. Zolang zoiets niet ontaardt in het bewust omdraaien van de bedoelingen van de creatieveling, is dat risico niet zo'n probleem. Het wordt flink klote, wanneer er mensen zijn die de creatieve gedichten en verhalen bewust verkeerd gaan uitleggen.

Dat verkeerd uitleggen zou b.v. als reden kunnen hebben, dat de gedichten misschien wel iets bloot leggen waar sommigen niet blij mee zijn.

Dat gebeurt soms ook als de auteur helemaal niet bedoeld heeft om iets boven water te krijgen. Aan de vijandigheden die de auteur dan ondervindt, merkt de woordgoochelaar dan dat er met d e gedichten klaarblijkelijk een gevoelige snaar is geraakt. Soms komt op die wijze iets uiterst bizars aan het licht, waarvan niemand het bestaan vermoedde...ook de schrijver/schrijfster niet.

Ik noem dit voorbeeld, omdat ik iets dergelijks heb ervaren.

Geloof me, dat is echt flink vervelend.........en flink schrikken....

Nadat ik me bewust was van dreiging jegens mijn persoon, ben ik blijven schrijven. 

Het was de enige manier

  • om een beetje om te kunnen gaan met de druk die van die dreiging uitging
  • om de stress van die situatie o.a. door gevoelens zoals verdriet, machteloosheid, teleurstelling vanwege de toestand een beetje kon ventileren.
  • Om mezelf een beetje in bescherming te nemen in een situatie waarin ik in het begin met mijn verhaal nergens terecht kon
  • Etc.

Ik heb de oorzaak van de dreiging willen begrijpen, omdat ik dacht dat het wel om een misverstand moest gaan. Maar toen ik beetje bij beetje ging begrijpen wat de oorzaak was, zat ik met mijn handen in het haar. Ik kon er weinig aan veranderen.

Met mijn karakter heb ik me ook geweerd, omdat ik vind dat mensen die iemand monddood willen maken, hun zin niet mogen krijgen. Daar sta ik met alles wat en wie ik ben tegenover op. Zeker wanneer machtswellustelingen mensen vernederen en gevangen houden voor het in stand houden van hun zieke machtsstructuur. Nog meer wanneer iemand die me dierbaar is in zo'n situatie vast lijkt te zitten.

Alle hiernavolgende woorden, zinnen, gedichten en verhalen zijn bewust geschreven om erover na te moeten denken, eer je ze echt begrijpt. Ze zijn bedoeld om "in de long run" verduidelijkend te zijn over negatieve bewegingen in onze maatschappij. Vooral verduidelijkend ook voor de slachtoffers van zulke nare groepen. Het eerste wat je namelijk in zo'n groep afleert, is "zelf nadenken".

 

 Woorden, zinnen, gedichten en verhalen kunnen onwaarheden zijn. Fantasievolle vertelsels om mensen te vermaken. Dat kan.

Maar veel vaker vormen die prachtige producten van het samenspel tussen gevoel en verstand in onze hersenen, een ware weerspiegeling van de oprechte en eerlijke innerlijke beleving van de schrijver/schrijfster in relatie met een heftige gebeurtenis in zijn/haar leven. Wanneer het om een schrijver/schrijfster gaat met een sterke betrokkenheid bij mensen in het algemeen, dan kan de inhoud van de creatieve producten ook betrekking hebben op het lot van andere mensen. De schrijver/schrijfster brengt met woorden en zinnen structuur aan in de chaos van emoties. In die van zichzelf, maar soms ook in de wanorde en chaos van anderen.

Dichterlijke vrijheid wordt gebruikt in een poging om de kloof enigszins te overbruggen tussen degene die iets zelf heeft ervaren en degene aan wie die ervaring wordt uitgelegd. Dat de dichter ook weleens een snaar raakt waarvan hij/zij het bestaan niet kent....is al besproken. 

 

Het is natuurlijk uitermate ongepast om schrijfsels van zo'n persoon, op de analysetafel van psychologen,artsen en/of psychiaters te beoordelen en/of nog erger: te veroordelen.

De conclusie dat de schrijver slechts over een beperkt deel van de dingen des levens schrijft zal meestal juist zijn. De conclusie dat de schrijver/schrijfster derhalve ook "in een door zichzelf gecreeerd klein wereldje leeft", slaat de plank dan verschrikkelijk mis natuurlijk. Die conclusie is onjuist.  Gelukkig zijn de meeste artsen,psychiaters en psychologen zich bewust van de professionele ethiek die ze moeten hanteren en het verschil tussen de blik vanuit hun beroep enerzijds en de blik vanuit hun eigen zelf anderzijds. De meesten wel. Bovendien kan vrijwel ieder mens begrijpen dat een gedichtenbundeltje of een roman nooit alle ervaringsfeiten van het leven kunnen bevatten....toch?!

Schrijven is zo gek nog niet!

De verhalen en gedichten bieden de schrijver/schrijfster namelijk de mogelijkheid om

  de ene keer met een zeker distantie een situatie/gebeurtenis te bekijken en relativeren

  en de andere keer juist met een loep een ondoorzichtige,ongrijpbaar lijkende toestand, te verduidelijken

Dat is niet gek. Dat is creatief!

Schrijven brengt geestelijke rust. Niet de verteller is het grote probleem. Het is voor de wereldvrede en harmonie tussen mensen funest, wanneer iemand niet bij machte is om zorgvuldig geknutselde woorden en zinnen op wit papier,te lezen met de bril van een mens met zijn/haar eigen emoties waarmee hij/zij een poging doet zich in te leven in hetgeen op dat moment gelezen wordt.

 

Ik heb mijn eerste dichtbundeltje geschreven aan een mens( later "de maan") die wel kon/kan lezen. Ze stimuleerde me tot het schrijven en het uitgeven van mijn boekje. Mijn echtgenoot heeft de rol van kritisch lezer van al mijn dichterlijke weergaves. De werkelijke uitgave was een klein succesje. Mooi. Maar tegelijkertijd zo verdrietig: Het contact met "de maan" werd onmogelijk gemaakt, mijns inziens, door de impact van destructieve gedragscontroletechnieken. Deze technieken zorgen voor een onzichtbare tralies tussen de maan en ’t schrijvertje.

Ik heb daarom het boekje niet persoonlijk aan de maan mogen geven. Inmiddels duurt de  contactbreuk al bijna 10 jaar. Communicatie mag niet. Een ernstig nare toestand met groeiende misverstanden door de noncommunicatie. Extra intensief voor ons door de rollen die t.o.v. ons ook werden( en soms worden) bekleed. De deuren naar plaatsen waar je met je kleine en grote gezondheidsklachtjes naartoe gaat, waren dicht. Dat heeft naast de andere vijandigheden richting mijn persoontje, ook een intimiderend karakter. Uiteindelijk hebben we daar wel een oplossing voor gevonden….al lost dat natuurlijk niet zondermeer ook het verdriet en de teleurstelling op.

Onze vriendschap voor de maan, liet ons middels studie en collega-deskundigen op dit terrein naar antwoorden zoeken van het waarom van die vijandigheden. Onze perceptie is welbekend en nooit ontkend. Lees daarover meer op mijn homepage over "onethische manipulatietechnieken".

Onze vriendschap voor de mens achter de maan, is vanwege onze blik op de situatie, natuurlijk gebleven.

 

In "Een creatief uitlaatklepje staan gedichten en verhalen over emoties in relatie tot heftige gebeurtenissen. Chaotisch? Ja, op deze afdeling van mijn website is dat misschien wel zo. Niet erg! Uit de grootste chaos is immers een fantastisch mooi kunstwerk ontstaan: "leven".

 

Schrijven is zo gek nog niet!

Laat niemand jouw mond snoeren!

 

 

 

 

De dichtbundels

  • “ Een knuffel voor jou”  en
  • “ Waves”

zijn nog verkrijgbaar in o.a.: “Schrijvertjes Gedichten Shop”

 

Hartelijke groeten,

 

“ According to my perception”

 

Sjoukje/'t schrijvertje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Percepties

 

Een creatief uitlaatklepje gaat over de verwerking van

en het zichtbaar maken van

de impact van een onwerkelijk overkomend fenomeen op een mens en haar vriendschap met een ander mens.

Het betreft de mogelijke impact van destructieve controletechnieken.

 

De impact van onethische manipulatietechnieken, die vanwege het onwerkelijk overkomende karakter van het fenomeen en de vernuftigheid van de “truc” bijna onzichtbaar aanwezig kan zijn.

“Mensen zien de gebeurtenissen in een bepaald perspectief. Dat perspectief kan zodanig gemanipuleerd zijn dat bepaalde werkelijkheden onzichtbaar zijn vanuit dat gemanipuleerde perspectief”. Ingewikkeld. Ja. Maar het bestaat. Het zichtbaar maken van zoiets bleek voor mij een gevecht tegen machtsmisbruik in vol ornaat. Een nachtmerrie die werkelijkheid werd.

 

Op deze pagina’s is een creatieve weergave van mijn strijd tegen dat onrecht te lezen.

Het hele gebeuren ligt reeds jaren achter mij. Ik heb van die nare ervaring in mijn leven iets positiefs gemaakt.

Tegenwoordig ben ik hulpverlener en kennen veel mensen in binnen en buiteland mij als hulpverlener aan slachtoffers van destructieve controletechnieken, zoals slachtoffers van sektes en ook bijvoorbeeld slachtoffers van loverboys dat zijn. Behalve hulpverlenen, verzorg ik ook lezingen en workshops over dit intrigerende onderwerp.

 

Symbolisch kan het gegeven als volgt worden weergegeven:

Een oorspronkelijke bewoner van “Amerika”, zag rimpels in het water van de zee.

Hij tuurde in de verte, maar zag niets. Iedere dag ging deze bewoner weer kijken…naar de rimpels in het water en in de verte… maar zag niets…tot hij op een dag in de verte iets ontwaarde maar wat hij nog nooit had gezien: een zeilboot.

De boot was technisch gesproken steeds zichtbaar geweest. Voor de bewoner die ernaar zocht, was het een dagenlange oefening van de waarneming om het voorwerp wat hij niet kende toch te ontwaren.

Het duurde daarna nog dagen voordat de rest van zijn stam de boot op zijn aanwijzing waar kon nemen.

 

 

Inmiddels heb ik reeds vele dankbetuigingen ontvangen van lezers van de website die in de stof van mijn sites de erkenning van hun probleem zien. Sommigen melden zich voor hulpverlening in mijn praktijk en zijn blij geholpen te kunnen worden.

 

Vergeet niet om ook eens op de website van sektehulp.nl en de website van mijn praktijk: Creative Counseling, te kijken.

 

Vriendelijke groet,

 

Sjoukje Drenth-Bruintjes/’t schrijvertje.